زندگینامه محمدعلی جناح، بنیان‌گذار پاکستان نوین، از طریق فلاش‌بک‌هایی روایت می‌شود که روح او در تلاش برای رسیدن به آرامش ابدی مرور می‌کند. این فلاش‌بک‌ها از سال ۱۹۴۷ آغاز می‌شوند، زمانی که جناح برای ایجاد کشوری مستقل برای اقلیت مسلمان تلاش می‌کند و این موضوع خشم لرد مونتباتن را برمی‌انگیزد. مونتباتن سپس سعی می‌کند گاندی و نهرو را به خدمت بگیرد تا جناح را از تلاش‌هایش منصرف کنند. گاندی با جناح همسو می‌شود که این امر باعث ناراحتی نهرو می‌گردد. با این حال، جناح پیشنهاد نخست‌وزیری را رد می‌کند و فیلم با فلاش‌بکی دیگر به سال ۱۹۱۶ می‌رود تا تمام پیامدهای سیاسی رخ‌داده را آشکار سازد.

در این درام احساسی و جذاب، کارول وایت در نقش مادر مجرد جوانی بازی می‌کند که خود را میان دو مرد گرفتار می‌بیند؛ یک کشیش محلی و یک خواننده فولکلور که هر کدام می‌خواهند او را به جهان‌بینی خود متمایل کنند. این فیلم که مرثیه‌ای برای نسل جوانی است که به دنبال چیزی برای باور داشتن می‌گردد، با حضور روی هارپر، موسیقی‌دان تاثیرگذار سبک فولک‌راک در اولین تجربه بازیگری‌اش ساخته شده است. این اثر به تهیه‌کنندگی جوزف جانی و کارگردانی جان مکنزی، شامل آهنگ‌های جدیدی است که مخصوص فیلم توسط هارپر ساخته شده‌اند.